'We zijn geen eiland, we zijn allemaal verbonden' - Buitenpaden

‘We zijn geen eiland, we zijn allemaal verbonden’

Een plan, waar ik op mijn volkstuinvereniging samen met een aantal mensen mee bezig ben om ook anderen te laten genieten van deze mooie plek, in combinatie met een interview met Jelmer Mommers, schrijver van het boek ‘Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde, bracht me bij iets groters.

,Maak nooit de fout te denken dat je een eiland bent’, zegt hij in het interview. ,We zijn allemaal met elkaar verbonden”, aldus Mommers.

Ik denk dat mensen natuur om zich heen nodig hebben, om de verbondenheid met elkaar, met de natuur en de aarde te voelen en te zien, om zich onderdeel van het grotere geheel te voelen.

Er wordt al lang over gesproken (ik kan me herinneren dat ik in de jaren ’70 op de lagere school een werkstuk maakte over natuur in de stad), maar het is nog steeds geen ‘common sense’.

Er is volgens mij veel meer mogelijk om de natuurwaarde én beleving in de stad te verbeteren. In onderstaande video schets ik mijn droom. De komende maanden ga ik dit idee verder onderzoeken en uitwerken.

Hoe mooi zou het zijn als de natuur tot in de huizen van mensen kan doordringen?

Een korte samenvatting van de video voor als je liever leest:

Op mijn volkstuin hangen allemaal rood-witte linten. Het lijkt of er een misdaad is gepleegd. Voor sommige mensen voelt dat ook zo. De roodwitte linten laten zien waar de schaduwen komen van de flats die hier zouden moeten komen.

Veel mensen voelen zich bedreigd. Als die woningen en flats er komen, moeten ze hun paradijsje opgeven. Dat zou ik ook heel jammer vinden.

Tegelijkertijd zie ik dat nieuwe woningen hard nodig zijn, het is voor jonge mensen, zeker hier in het westen van het land, bijna onmogelijk om aan een huis te komen. En dan voelt het zelfs een beetje asociaal om dit mooie plekje voor jezelf te willen houden.

Samen met andere tuinders ben ik bezig met plannen hoe we andere mensen (volwassenen en kinderen) van deze mooie plek kunnen laten genieten. In plaats van te strijden met de ‘boze buitenwereld’, willen we anderen van deze mooie plek laten genieten.

Het is volgens mij ook een illusie om die boze buitenwereld buiten te willen houden met bijvoorbeeld een hek. We zitten  hier midden in de stad, we zijn niet in een andere wereld, en we hebben te maken met de mensen die om ons heen wonen en de wensen die ze hebben.

Dat inzicht trof me ook in een artikel in het blad van Milieudefensie, waarin Jelmer Mommers werd geinterviewd over zijn boek ‘Hoe gaan we dit uitleggen. Onze toekomst op een steeds warmere aarde. 

In het interview vat hij volgens mij prachtig samen waarom het een misvatting is om te denken dat klimaatverandering niks met jou te maken heeft.

‘’We zijn allemaal met elkaar verbonden. We krijgen ideeën, omdat we met elkaar praten. Het voedsel dat we eten, is door anderen gemaakt. Er zijn diertjes in de bodem en lucht die dat voedsel mogelijk maken. Maak nooit de fout te denken dat je een eiland bent. Als je beseft dat alles met elkaar samenhangt, wordt het gemakkelijker te zien hoe je onderdeel kunt zijn van de oplossing. Of misschien al bent.”

Zo zie ik dat ook voor mijn volkstuincomplex. Een mooi stukje groen waar veel meer mensen van kunnen genieten, en waar ze kunnen ervaren dat ze onderdeel zijn van een groter geheel. Dat mensen even weg zijn uit de stenen omgeving, van hun schermpjes, dat ze even echt ‘in het leven staan’.

 Want zodra je voelt dat je onderdeel bent van het grotere geheel, ben je ook deel van een oplossing. 

Naschrift/update februari 2022: in het najaar van 2019 hebben we twee keer een activiteit gedaan met twee kleuterklassen, daarna stopten alle activiteiten door de Coronamaatregelen. Vanaf dat moment werden bezoekers van buiten weer geweerd. Volgens mij is dat nu helaas nog steeds zo. De woningbouwplannen zijn gelukkig voorlopig ook van de baan, maar dat zorgt ook voor minder druk om ‘buitenstaanders’ toe te laten op de tuin.. En ondertussen heb ik (na 12 jaar) helaas vanaf dit jaar mijn tuin opgezegd omdat ik er te weinig tijd voor had, evenals één van de twee andere personen die hier ook aan trok. Zo gaat het helaas vaker met dit soort initiatieven

INTERESSANT?

Schrijf je dan hier in. Dan krijg je (maximaal één keer per 2 weken) mijn blog/vlog als eerste rechtstreeks in je mailbox. Wel zo makkelijk!

En deel vooral dit bericht via je eigen Social Media. Dat kan gemakkelijk met de deelknoppen hieronder!

MEER LEZEN:

Artikel: Downtoearthmagazine: interview Jelmer Mommers

Boek: Jelmer Mommers: Hoe gaan we dit uitleggen. Onze toekomst op een steeds warmere aarde 

Blog: Natuurles is eigenlijk levensles

Blog: de acht grote lessen van de natuur

Blog: Zoeken naar verbinding

Aanbod: projecten

0 0 votes
Artikelbeoordeling
Abonneren
Abonneren op
guest
1 Reactie
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments
Chris Maas Geesteranus
Chris Maas Geesteranus
2 jaren geleden

Naar mijn mening gaat het om de visie dat de mens de Aarde beheert (de ‘rentmeester’) of om de visie dat we één onderdeel van het hele biosysteem zijn. Ik geloof sterk in de laatste visie en voor mij is contact met het milieu van de mens (in biologische betekenis) een voorwaarde om je bewust te kunnen worden van dat grotere geheel. Vandaar dat NME of EDO (Educatie voor Duurzame Ontwikkeling, zoals de Vlamingen het noemen) zich niet kan beperken tot het klimaatneutraal inrichten van de eigen omgeving maar zich ook druk moet maken over de mondiale ruimte – en… Lees verder »