Over mij - Buitenpaden

Over mij

Affiche van Louis Visser uit 1975 voor Wereldnatuurfonds. Met toestemming van Louis Visser. bron: Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis via Het Geheugen).

Boswachter, juf of schrijfster?

Als kind twijfelde ik tussen drie beroepen: juf, boswachter of schrijfster.

En nu ben ik het alle drie (zo ongeveer) en eigenlijk nog meer!

Niet dat het een rechte weg die me hierheen bracht.

Het was een slingerende route over bergen en dalen, waarbij ik vele zijwegen in ben gegaan en weer op mijn schreden ben teruggekeerd…

Vroeger was ik heel veel met en in de natuur bezig. Ik vond het leuk om dingen te ontdekken en leren.

Ik raadpleegde mijn natuurencyclopedie of ging naar de bieb. En ik had een natuurclub voor kinderen in de buurt (en mijn zusjes die ik verplicht lid had gemaakt 😕 ).

Ik ging langs de huizen om geld in te zamelen voor het tropisch regenwoud. Ik voelde een sterke drang om ‘de wereld te redden’. 

Na de middelbare school was mijn plan in Wageningen bosbouw te studeren en daarna boswachter, of zoiets, te worden. Maar na de eerste colleges liep het al weer helemaal anders.

Ik besloot dat een andere studie me meer kans op een baan bood dan Bosbouw, en ben toen geswitcht naar Tuinbouw. Nog wel veel natuur en milieu erin: biologische bestrijding, milieuschade door de land- en tuinbouw.

Dat werd ook de rode draad voor de 20 jaar daarna: het snijvlak van land- en tuinbouw en natuur en milieu. Eerst in het beleid en projectleiding, daarna in de journalistiek.

De liefde voor de natuur en de drang de ‘wereld te redden’, werden er niet minder door. In mijn vrije tijd deed ik vrijwilligerswerk in het natuurbeheer en werd gids bij IVN .

Maar ik wilde meer. In 2009 heb ik mijn vaste baan opgezegd en ging ik weer terug naar mijn eerste liefde, natuur en milieu.

Ik liet me omscholen in de natuur- en milieueducatie bij Landstede in Zwolle.

Daarna ben ik met mijn eigen bedrijf begonnen. In eerste instantie richtte ik me vooral op het ontwikkelen van routes en speurtochten (om op deze manier mensen met de natuur en de wereld om hen heen te verbinden). Later ben ik meer ‘echte’ educatie gaan doen.

Zo help ik al sinds 2016 jaar mee met de organisatie en begeleiding van de Scholendagen in de Haarlemmerhout (lees hier meer) en vanaf 2019 ook de projectleiding en coördinatie.

Sinds 2018 begeleid ik voor Ecokids vele naschoolse natuurclubs en geef ik gastlessen onder schooltijd en ben ik invaldocent voor de schooltuinen in Amsterdam. Ook voor NME Haarlem geef ik regelmatig gastlessen op scholen. 

Daarnaast heb ik vanaf 2019 tot en met 2022 als pedagogisch medewerker bij BSO’s gewerkt (De Kindervilla Wereld in Heemstede en Natuurfontein in Amsterdam). 

Hierbij is mijn aandacht verschoven van het leren over natuur naar het leren van en met de natuur.

In mijn werk merk ik dagelijks wat natuur allemaal voor kinderen doet; en ik zie ook zoveel kinderen die nauwelijks meer in de natuur komen. En (bijna) altijd ontstaat weer die twinkeling in hun ogen als ze dan toch weer buiten zijn.

In een parkje, bij of in een boom, een regenworm vasthoudend, struinend, met stokken slepend, besjes of madeliefjes plukkend,  ontdekkend en onbevangen.

In de natuur komen kinderen tot rust en tot zichzelf. Ze moeten even helemaal niets.

Lees er meer over in mijn gratis e-book.

Contact met de natuur is essentieel voor de ontwikkeling van kinderen! Ik gun alle kinderen dagelijks contact met de natuur.  Op school, op de BSO, maar ook thuis!

Zodat zij ook weer beter kunnen ‘groeien’ en de wereld weer een stukje beter kunnen maken.

Dit is waar ik warm voor loop en me graag voor in zet!  

Spreekt dit je aan? Ik vind het altijd leuk om mijn netwerk uit te breiden, en bijvoorbeeld al wandelend te bespreken wat we voor elkaar zouden kunnen betekenen. Ik hoor graag van je!

Laurien van der Vaart