‘Heb geduld voor het spel van het kind’ - Buitenpaden

‘Heb geduld voor het spel van het kind’

Kinderen hebben heel veel geduld, dit staat bijna haaks op het ‘maatschappelijk ongeduld’ in onze cultuur. We ervaren een gebrek aan alles, aan ruimte en tijd. In het kinderspel is tijd en ruimte eindeloos. In het belang van kinderen én ons zelf moeten we weer geduld kunnen opbrengen voor het kinderspel. Dit stelde pedagoog Dr. Joop Berding in het avondprogramma van het symposium ‘Het laatste kind op straat’ (meer blogberichten over dit symposium vind je hier)

We willen het spel van kinderen vaak, met de beste bedoelingen, overnemen. Berding  illustreert dit met het verhaal van moeder en kind en een vlieger. Het kind houdt de flapperende vlieger boven haar hoofd. Moeder zegt: ,,Je moet het touw een beetje langer maken, zodat de vlieger echt kan vliegen’’. Het kind wil dit niet, want dat is bang de vlieger op deze manier kwijt te raken, maar moeder dringt aan. Uiteindelijk doet het kind wat de moeder zegt, maar laat per ongeluk het touwtje los. De vlieger blijft in een boom hangen, het kind in tranen. ,,Ik koop wel een nog mooiere vlieger voor je’’, probeert de moeder te sussen. ,,Maar ik vond deze juist de allermooiste’’, antwoord het kind snikkend.

We zijn als volwassenen vaak veel te bang dat het ‘mis’ gaat met het kinderspel. Daarmee ontzeggen we de kinderen ook heel veel kansen. Om zelf te ervaren en zelf te leren.

‘Wees bewust van je eigen angsten, en andere krachten die het spel onder druk zetten’, raadt Berding aan. Dit bleek ook veel herkenning en discussie in de zaal op te roepen. Martin Hup stelde dat het ‘heel schadelijk’ voor het kinderspel is om de hele tijd te roepen: ‘pas op, kijk uit, doe voorzichtig’. ‘Of ‘schiet op, ga door’ vulde Berding aan. ,,Zelfs bij kleuters krijg je een haastcultuur. Doodzonde!’’. Juist ook leerkrachten moeten heel bewust zijn van hun eigen gedrag. Want onbewust heb je hiermee een hele grote invloed op de kinderen.

Alle digitale middelen zijn gebouwd op ons ongeduld, ziet de pedagoog. ‘’De versnelling die er al was, hebben een enorme boost door digitalisering gekregen. Kinderen wennen daar aan. Deze discussie kan ook ontaarden anti-technologie betoog, maar we moeten ons er wel toe verhouden.’’

Toch eindigt de discussie nog positief, ook omdat we net met zijn allen enorm genoten hebben van de documentaire ‘The Wuthering West’, een afstudeerproject van Maxine Lampers. Deze film over de Avonturenclub van het Woeste Westen brengt prachtig in beeld over hoe (enigszins) vrij spelen in de stadsnatuur er uit kan zien. Hoe veel verbeeldingskracht en zelf organiserend vermogen kinderen hebben.

MEER LEZEN?

Op deze pagina vind je een overzicht van alle blogberichten naar aanleiding van dit symposium.

Blog: Wat we van kinderen kunnen leren

Blog: Opgesloten in formats en leerdoelen

Aanbod: gastlessen en Natuurclubs en workshops

INTERESSANT?

Schrijf je hier in om telkens (maximaal eens in de twee weken) een mailtje te ontvangen als ik een nieuw bericht heb geplaatst.

En deel dit bericht gerust! Dit kan makkelijk met de knoppen hieronder.

0 0 votes
Artikelbeoordeling
Abonneren
Abonneren op
guest
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments