'Alles wat teveel is, is niet goed' - Buitenpaden

‘Alles wat teveel is, is niet goed’

,,We gaan toch niet tekenen, juf? Want een andere keer hadden we twee workshops, en daar gingen we allebei bij tekenen. Ik vind tekenen best leuk, hoor, maar als het teveel is wordt het niet meer leuk’’

Zomaar een gesprekje bij een zomerschool in Amstelveen, waar ik vorige week workshops over eetbare planten heb gegeven.

We kletsten nog wat door over het thema ‘alles wat teveel is, is niet goed’. Bijvoorbeeld alleen maar pizza of patat eten is niet goed. Dat was een mooie ‘link’ naar de natuur. Want ook in de natuur is teveel van iets niet goed.

We gingen in de buurt van het wijkcentrum op zoek naar eetbare planten voor onze soep. Dat was nog best een uitdaging, want bijna alle van wegen, fietspaden en sloten waren strak afgemaaid. Gelukkig was er verderop een vergeten hoekje met lekker veel brandnetels.

Dus de handschoenen gingen aan, en plukken maar! Er stond ook wat hondsdraf bij, waar we ook wat van plukten. Een beetje voor de soep en voor iedereen (zoals ik) die zich ondanks de brandnetels toch geprikt hadden.

Op de terugweg vonden in de berm we veel bloeiende wilde peen en ook nog wat pastinaak. We plukten wat bloemetjes en de kinderen roken eraan. Als je de bloemetje fijnwrijft, dan geven ze een sterke peen-geur af. De kinderen vonden dit superlekker ruiken en deden lekker veen wilde-peen-bloemetjes in hun emmertjes.

Terug in het wijkcentrum knipten we de gevonden planten en bloemetjes fijn en deden die in een thermoskan met hete bouillon.

Terwijl de soep aan het trekken was, vertelde ik (iets aangepast voor de kinderen) het sprookje van Ursel de Superbrandnetel van Rineke Dijkinga voor. Ook daar gaat het over evenwicht in de natuur, en dat alles een eigen plekje heeft. En als je dat verstoort, er dan ziekten en plagen komen. Dus alles wat teveel is, is niet goed.

Als onverbeterlijke idealist, verzon ik er nog een happy end bij. Namelijk dat er steeds meer kinderen met juffen bij de brandnetels kwamen kijken en soep gingen maken, zodat de mensen weer snapten hoe waardevol de brandnetel is.

De soep was klaar om te proeven. De kinderen vonden het heerlijk. Ik vond eerlijk gezegd de smaak van de wilde-wortel-bloemetjes nogal penetrant en overheersend (alles wat te veel is…..), maar ik genoot toch van mijn bekertje, omdat ik de kinderen zag genieten.

Bij de volgende groep heb ik toch maar wel verteld dat ook in de soep teveel van één ding niet lekker kan zin, want alles wat te veel is….

0 0 votes
Artikelbeoordeling
Abonneren
Abonneren op
guest
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments