Het was lang geleden dat ik een stereo-microscoop in mijn handen had gehad. Tijdens mijn studie had ik er maandenlang over gebogen gezeten, om de groene appelwants te bestuderen, en met name wanneer de vrouwtjes vruchtbaar waren en wanneer en hoe ze bevrucht werden.

En ik moet bekennen dat ik honderden appelwantsen levend uit elkaar heb gescheurd ter ere van de wetenschap. Ik heb trouwens wel geprobeerd om ze vooraf te doden of te verdoven, maar dan kon ik niet zien wat ik moest zien.

Het onderzoek had een nobel doel: biologische bestrijding van het plaagbeestje. Maar goed, nu zat ik opnieuw achter de stereo-microscoop en voelde me weer een jonge onderzoeker die onbekende werelden blootlegt. Ik ben namelijk bezig met hele leuke gastlessen via NME-Haarlem.

Ik bekeek een veer, een brandnetelblad, een aardbei (daar blijken dus ook haren op te zitten, en ik kon de kleine stampertjes aan de zaadjes nog zien), een wilgenkatje, een dood blad en een blaadje van stinkende gouwe. Het was nog een heel gedoe om ze ook op de foto te krijgen, maar dat is uiteindelijk wel gelukt.

De lessen zijn onderdeel van het project : Zoom Light on Small. Camerafabrikant Nikon stelt gratis veldmicroscopen en camera’s ter beschikking aan scholen (groep 8 basisonderwijs, groep 1 en 2 voortzet onderwijs) in Nederland. Via het adviesbureau SME worden ze naar de verschillende NME-organisaties verspreid, en vandaaruit naar de scholen gebracht.

Omdat het werken met de microscopen voor de leerkrachten redelijk technisch en specialistisch wordt ervaren, mag ik hen daarbij helpen. En er dus ook lekker mee spelen! Om sommige scholen mag ik als gastdocent niet binnenkomen vanwege de Corona-maatregelen. Voor hen neem een paar instructievideo’s op . Ook leuk om te doen, al mis ik het enthousiasme van de kinderen.

Afgelopen week was ik op een schoolplein van een school voor speciaal onderwijs. We gingen eerst kleine beestjes zoeken met een loeppotje. Dat alleen was al een groot avontuur. Sommige kinderen vonden het eng om een beestje vast de houden, maar uiteindelijk had iedereen wel wat.

Eén jongen had twee lieveheersbeestjes in zijn potje gevangen, die spontaan begonnen te ‘sexen’, natuurlijk tot hilariteit van de anderen. We maakten een mini-ecosysteempje in een bak, voor in de klas, terwijl de lieveheersbeestjes stug doorgingen. Hopelijk gaat het vrouwtje eitjes leggen en komen er jonkies. Het lijkt me geweldig als ze dit van dichtbij kunnen meemaken!

De stereo-microscopen zorgden voor een openbaring bij de één, en walging bij de ander. Een regenworm ziet er ineens uit als een gigantisch monster, en die ribbels bewegen dan zo raar!  Een vergrootte miljoenpoot, die gelukkig nog een beetje suf was van de kou, kon op meer waardering rekenen. ‘Echt vet’, aldus een jongen. Kijk voor een impressie onderstaand filmpje.

Het is een mooie taak om te mogen helpen bij het ontdekken van een nieuwe micro-wereld. Hopelijk binnenkort meer, want het project wordt een paar maanden verlengd.

 

Meer lezen