De laatste tijd ben ik me er steeds meer van bewust dat het ‘groene’ wereldje, vaak wel een elitaire wereld is, meestal een ‘witte’ en ook nog vaak een beetje grijs (net als ik 😳 ).

Het zijn vaak hoogopgeleide, oudere, blanke mensen die we bereiken. Maar niet mensen met een andere culturele achtergrond, mensen met minder hoge opleiding, of mensen met een beperking.

Dit is meestal geen bewuste keuze denk ik,  maar dit komt door de manier waarop we dingen organiseren, en doordat iedereen in zijn eigen ‘bubbel’ zit.

Zo was ik deze week bezig met het uitzoeken van adressen van scholen in een gemeente, om ze te kunnen uitnodigen voor een activiteit. Ik vroeg of we het speciaal onderwijs ook uitnodigen.  Het antwoord was ‘nee’.

Want hoewel de organiserende stichting  het me eens was dat deze activiteit eigenlijk voor alle kinderen toegankelijk zou moeten zijn, hikt ze ook op tegen extra werk en extra kosten om de activiteiten voor leerlingen van het speciaal onderwijs op maat te maken. In elk geval voor dit jaar zijn die extra kosten niet begroot. Hopelijk voor 2020 wel!

Diezelfde middag ging ik naar Nijmegen voor een zeer interessante bijeenkomst over het belang van ‘inclusie in duurzaamheid’ en waarom duurzaamheid toegankelijk moet zijn voor iedereen.

De bijeenkomst was de officiële afsluiting van de eerste Leergang Kleurrijk Groen, waarin mensen uit andere culturen in de wijk worden betrokken  worden bij natuur en duurzaamheid. De leergang bestaat uit een serie van ze bijeenkomsten, waarin de diverse thema´s over natuur en duurzaamheid worden behandeld. Deelnemers ook concreet aan de slag in hun eigen buurt.

Ik hoorde die middag mooie initiatieven langskomen, zoals:

  • Cursus afval scheiden voor statushouders
  • Aanpak verpakkingen Chinese restaurants
  • Kleurrijk koken
  • Somalische inwoners informeren over groene energie en energiebesparing
  • Wilgenhut bouwen met en voor kinderen en hun ouders.
  • Voorlichting over kleding en duurzaamheid, kledingruil.
  • Islam en duurzaamheid.

Moniek Kamm, docent en moderator Leergang, vat het doel van de leergang als volgt samen: ,,We staan voor enorme opgaven op het gebied van duurzaamheid. Daarom is het van belang dat iedereen weet waarom dit belangrijk is, en dat iedereen mee doet.’’

Eén van de meest gehoorde reacties op de leergang is dan ook: ‘Ik gun alle Nijmegenaren deze cursus’, aldus een enthousiaste Kamm.

Ook verbondenheid met elkaar

Maar het gaat niet alleen om verbondenheid met de natuur en de eigen leefomgeving, benadrukt Bea Schouten, gedeputeerde van Provincie Gelderland. ,,Het gaat ook om verbinding met elkaar’’.

Die dubbele boodschap: verbinding met natuur en duurzaamheid, én met elkaar, vind ik het mooist aan dit project. Op die manier worden bestaande projecten vergroot (de wilgenhut, ouders van Marokkaanse afkomst het initiatief toe namen, wordt nu bijvoorbeeld een hele natuurspeelplaats). En worden veel meer mensen bereikt.

Trouwens niet alleen in eigen land. Zo heeft de Somalische gemeenschap in Nijmegen ook plannen om hun voorlichting op het gebied van energiebesparing en duurzame energie naar hun geboorteland uit te breiden.

Dit mooie voorbeeld uit Nijmegen verdient wat mij betreft zeker navolging! Binnenkort ga ik, vanuit mijn rol als lid van de Sectie Educatie van de VVM , Netwerk van Milieuprofessionals, in elk geval met de initiatiefnemer en aanjager van Bureau Wijland om de tafel, om te kijken wat we vanuit de sectie educatie zouden kunnen doen om ook mensen uit andere culturen te betrekken bij de duurzame boodschap.  Ik ben benieuwd.

En ik hoor het graag als jij ervaringen en/of ideeën hebt over hoe we onze educatie kleurrijker kunnen maken!

INTERESSANT?

Schrijf je dan hier in. Dan krijg je (maximaal één keer per week) mijn blog of vlog als eerste rechtsstreeks in je mailbox. Wel zo makkelijk!

En deel vooral dit bericht via je eigen Social Media. Dat kan gemakkelijk met de deelknoppen hieronder!