De route “het avontuur van Willem de Wijngaardslak’ is gemaakt voor ouders met jonge kinderen. Tijdens de wandeling op Landgoed Koningshof in Overveen beleven de ouders met de kinderen een spannend avontuur, dat gelukkig goed afloopt. Dat avontuur is opgesplitst in 11 stukjes tekst en beeld, die op 11 kijkpunten worden bekeken.

Om een idee te krijgen, vindt u hieronder drie beeld-en tekstfragmenten van deze route.

Willem de Wijngaardslak, kijkpunt 1

slak1

Hoi, ik ben Willem de Wijngaardslak. Nou, ik had net zo goed Wilhelmina kunnen heten, want ik ben een jongetje en een meisje tegelijkertijd.
Ik heb hier best een goed leven hoor, zo in Koningshof. Genoeg om te eten, veel andere lieve slakken.
Het enige waar ik héééél erg bang voor ben, is de zanglijster. Als je hem ziet of hoort, geef het alsjeblieft door aan de slakkenpolitie!  Die vogel is iets kleiner dan een merel, een beetje bruin van kleur en met een witte buik met spikkels er op. En hij vindt van zichzelf dat hij mooi kan zingen,
die opschepper!
Ik moet toegeven dat hij een mooie stem heeft, maar zingen…..Hij vergeet
telkens waar hij gebleven is. Daardoor zingt hij zijn liedje aldoor in een andere
volgorde, zingt een zin vaak drie keer achterelkaar. Het is gewoon een
warhoofd, een gemeen warhoofd!
Ik zei net dat ik hier best tevreden was. Maar ik wilde ook wel eens weten wat
er aan de overkant van dit pad was. Hoe zou het daar zijn? Zouden daar ook
slakken wonen?

 Willem de Wijngaardslak, kijkpunt 9

slak2Op een dag was ik rustig aan het schrapen. Ik was helemaal gewend aan mijn nieuwe thuis. Daar bleken ook lieve andere slakken te wonen. En de planten smaakten me net zo goed als vroeger.
Opeens zag ik vanuit een ooghoek een donkere schaduw. Nee, hè, daar heb je een zanglijster, flitste het door mijn hoofd.
Ik ben natuurlijk niet zo snel, dus toen ik dat dacht had die vogel mijn huisje al te pakken En nog voordat ik mijn kop in mijn huisje kon trekken, voelde ik de wind langs mijn sprieten suizen……

Willem de Wijngaardslak, kijkpunt 10

slak1

Dit is het einde, dacht ik. Straks verdwijn ik in de keel van die zogenaamd mooie zanger.
Plotseling hoorde ik een schelle kreet boven me. Het was een snel en zenuwachtig gefluit, was de zanglijster op hol geslagen? Ik zag een grote grijze flits. Wat is dat nu weer voor een monster?

Opeens werd ik weer losgelaten. Ik viel duizelingwekkend lang naar beneden…..
Ik kwam terecht tussen de brandnetels. Ik leefde nog, gelukkig. Er was alleen
een klein scherfje van mijn huisje stuk, maar dat kon ik zelf wel repareren.
Toen daar wat lag bij te komen, kwam er een andere, vriendelijke slak
aangekropen. .,,Gaat het weer een beetje?’’ vroeg die.

Hier kunt u terug gaan naar de pagina ‘extra’s’