Afgelopen week heb ik een week ‘werkvakantie’ gehouden op het vakantiepark Città Romana in Hellevoetsluis om een wandelroute en een speurtocht te ontwikkelen. In dit blog geef ik u een kijkje achter te schermen. Zodat u weet wat mijn aanpak is en wat er allemaal bij komt kijken. En omdat u er misschien wel nieuwsgierig naar bent…

Città Romana  wil graag een speurtocht die geschikt is voor gezinnen met kinderen én een leuke, informatieve wandeling door de oude vesting van Hellevoetsluis. In januari heb ik een eerste gesprek met Johan Janzen, directeur van Città Romana.

Daarna hebben we telefonisch en per mail de plannen doorgesproken. Bijvoorbeeld dat het leuk zou zijn als de speurtocht over dieren zou gaan, een beetje naar het idee van een speurtocht die ik eerder maakte.  En de wandeling door de vesting zou logischerwijs over de maritieme geschiedenis van Hellevoetsluis moeten gaan.DSCN1568
Als volgende stap verzamelde ik informatie van internet en uit boeken van de bibliotheek en zet ik dit in zogenaamde Mindmaps, schema’s met geordende informatie. Het voordeel van internet is dat er bijna oneindig veel te vinden is, het nadeel is dat je snel door de bomen het bos niet meer ziet. Dat laatste probeer ik dus met mindmaps op te lossen…..

Voor de speurtocht heb ik al gauw de rode draad te pakken. Vlakbij het vakantiepark broeden allerlei vogels (zoals lepelaars), die van heinde en verre aan zijn komen vliegen. Het thema van de speurtocht wordt dan ook ‘op reis met de dieren’.lepelaarsgesneden
De mariene geschiedenis van Hellevoetsluis laat zich wat moeilijker vangen. Er is gigantisch veel informatie over de geschiedenis van Hellevoetsluis te vinden en er zijn ook allerlei stadswandelingen beschikbaar die langs de bekende punten van de vesting gaan. Maar ik wil natuurlijk niets iets maken wat er al is, ik wil iets extra’s bieden.  Mooie plekken met elkaar verbinden door sprekende verhalen.

De afgelopen week, tijdens mijn ‘werkvakantie’ had ik de mooie gelegenheid om het gebied grondig te verkennen. Terwijl mijn puberdochter en haar vriendinnen zich afwisselend in het zwembad en in de villa-achtige bungalow met de perfecte WIFI vermaakten, gingen mijn partner en ik aan de wandel.

DSCN1188
Bij de eerste tocht liepen we gelijk een  jager tegen het lijf. ,,Wat doet u daar?’’,vroeg ze op nogal barse toon, alsof we een misdrijf aan het plegen waren.  ,,We zoeken een pad’’, antwoordde ik wat onhandig, onder de indruk wat haar jachtgeweer. Blijkbaar was mijn verklaring geloofwaardig want we kwamen met de schrik vrij.

De volgende dagen volgen nog meer verkenningen, zowel in de duinen als in de stad. Langzaamaan tekent zich ook voor de stad een lijn af. De vesting van Hellevoetsluis is blijkt een geschiedenisboek te zien, waarvan de bladzijden niet netjes op de goede volgorde liggen, soms verfrommeld of gescheurd zijn of helemaal ontbrekend. DSCN1330

Ik ga op zoek naar de goede volgorde, de lijn, het verhaal. Na drie verkenningen heb ik een leuke route te pakken, waarin je het verhaal van de vesting van achter naar voren kan lezen. Je gaat dus steeds verder terug in de tijd. Van de Tweede Wereldoorlog tot aan Piet Hein.

Onderweg hield ik de gelopen routes bij met GPS-tracks en leg ik van bijzondere punten de  GPS-coördinaten vast.  En als ik niet tevreden was met de route, vond dat het leuker kon, dan liepen we de route nog een keer, maar dan net iets anders. Geen straf overigens.

kaartjetracks’s Avonds zit ik vaak nog uren achter de laptop om extra informatie op te zoeken van dingen die we tegen zijn gekomen. Bijvoorbeeld de schelpen die langs de strandjes van het Haringvliet liggen.Het blijkt dat dit grotendeels zeeschelpen zijn die dus al minstens 45 jaar oud zijn. Maar er liggen ook nieuwe zoetwaterschelpen bij. Van schelpdieren die door de mens zijn verspreid via schepen uit Azië. Over reizen van dieren gesproken! Dit sluit dus mooi aan bij het thema.

Als ik tevreden ben over een route, loop ik hem nog een keer en spreek de rout-aanwijzingen in als spraaknotitie in mijn iPhone, om ze later in de bungalow thuis op de laptop uit te werken. Als ik niet helemaal zeker ben of het wel duidelijk is, loop ik hem nog een keer. Zo heb ik gisteren, net voor donker, nog een stukje route gecontroleerd en werd beloond met twee reeën en een kudde Schotse Hooglanders.

Mijn taak in Hellevoetsluis zit er bijna op. Na een lange regenachtige ochtend ben ik nog een laatste keer naar de vesting gegaan. Volgende week ga ik alles verwerken tot hapklare brokken tekst, foto’s en kaartjes, die via het park worden opgemaakt en gedrukt.

Zodat al met Pasen de gasten kunnen genieten met twee kersverse routes. Ik hoop dat zij net zo veel gaan genieten als ik heb gedaan!

reeuitsnede