Hoewel het over het algemeen behoorlijk slecht met de Leeuwerik gaat, klonk deze week het vrolijke gezang uit volle borst boven de velden in de bollenstreek. Omdat mijn videobeelden van de leeuwerik erg vaag waren geworden, heb ik foto’s bij het oorspronkelijke geluid van hetf filmpje geplak.
Het mannetje vliegt eerst naar een hoogte van ruim honderd meter, om daarna luid zingend omlaag te vliegen. De bedoeling is om in de buurt van een vrouwtje te landen en daar indruk op te maken.
Veldleeuweriken houden van een broedplek waar de begroeiing niet te dicht en te hoog is. Bloembollen voldoen hieraan. Verder scheelt het dat er, op een paar spuitbeurten na (die helaas insecten doden die de leeuwerik wel zou willen eten) tot in de zomer weinig activiteit is in het veld. In elk geval beter dan in een grasland dat elke maand wordt gemaaid.